Antena dwustożkowa, zysk typowy 4 dBi, zakres częstotliwości 10–110 GHz, z gniazdem żeńskim 1,0 mm RM-BCA10110-4

Antena dwustożkowa to klasyczny typ anteny szerokopasmowej. Jej konstrukcja składa się z dwóch stożkowych przewodników umieszczonych jeden za drugim, zazwyczaj z wykorzystaniem symetrycznego zasilania. Można ją sobie wyobrazić jako rozszerzony koniec nieskończonej, symetrycznej, dwużyłowej linii transmisyjnej zasilanej w jej środku – konstrukcja ta jest kluczowa dla jej szerokopasmowej wydajności.

Zasada działania anteny opiera się na stożkowej konstrukcji, zapewniającej płynne przejście impedancji od punktu zasilania do wolnej przestrzeni. Wraz ze zmianą częstotliwości roboczej, aktywny obszar promieniowania anteny ulega przesunięciu, ale jej podstawowe właściwości pozostają niezmienne. Pozwala to na utrzymanie stabilnej impedancji i charakterystyki promieniowania w wielu oktawach.

Kluczowymi zaletami tej anteny są bardzo szerokie pasmo przenoszenia oraz dookólna charakterystyka promieniowania (w płaszczyźnie poziomej). Jej główną wadą są stosunkowo duże rozmiary, szczególnie w zastosowaniach niskoczęstotliwościowych. Antena jest szeroko stosowana w testach kompatybilności elektromagnetycznej (EMC), pomiarach emisji promieniowania i odporności, pomiarach natężenia pola oraz jako szerokopasmowa antena monitorująca.